นั่งปลดปล่อยความคิด ไปกับลมกับฟ้า

                   ให้ใจที่มันอ่อนไหว จากความรัก ได้พักผ่อนคลายเสียบ้าง

                        จะได้ไตร่ตรองดูให้ดี สิ่งที่อยู่ในใจคั่งค้าง

                                    ฉันควรทำอย่างไร กับรักที่ไม่มีทาง

                      อยากรู้ว่าจะมีใครไหม ที่มีความรักแล้วต้องเก็บเอาไว้

                           และเมื่อได้พบทีไร ถึงแม้ดีใจ ก็ต้องฝืนทำตัวเหินห่าง

                     ทั้งที่หัวใจอยากบอก แต่ก็ดูเหมือนมีอะไรมาขวาง

                                   จะต้องทำอย่างไร กับรักที่ไม่มีหนทาง

                   แม้จะรักเธอเท่าไหร่ ฉันต้องคอยบังคับใจฉันให้เหินห่าง

                             ทั้งที่ใจตัวเอง อยากระบายให้เธอรู้บ้าง

                     และเธอสูงเกินจะใฝ่ เธอคงจะไม่สนใจในคนข้างล่าง

                                   ที่เขาเฝ้ามองอยู่ ถึงแม้ไม่มีความหวัง